2014ko abenduaren 18a

Gaur, klase teorikoaren azken eguna izan da eta haurkespen bat baino ez da egon (irakaslearenaz gain, noski).

Dokumentatzaile talde honek nahiko lan dezentea egin dutela uste dut eta aurkezpena interesgarria izan da. Euren Sites-a oso txukun dago eta oso positiboki hartu dut euren lanaren aurkezpena egiteko bideo txiki bat egitea. Gainera, baliabide edo plataforma ezberdinen azalpena eman dute. Euren taldeen behaketa egiteko elkarrizketa bat egin diete, aurreko beste talde batzuek bezala, eta hori oso era egokia iruditu zait besteen lanaren ibilbideari jarraitzeko.

Ondoren, gure irakaslearen aurkezpena etorri da eta horrek atalka zatiturik, nahiko gauza garrantzitsu esan ditu gure hausnarketa pizteko modukoak. Hona hemen:

• Erosotasun eremutik irten egin behar dela ikaskuntza eremuan sartzeko. Hori logikoa dirudi, baina errealitatean ez dugu horrelakorik egiten. Gure erosotasun eremuan geratzen gara beldurrez, aldaketaren, porrotaren, edo dena delakoaren beldurrez eta horrek aurrerapena edo garapena gertatzea ekiditen du. Nire ustez, guztiz beharrezkoa edo ezinbestekoa da, bestela ezingo genuke ikasi, edo behintzat ezagutza pila jaso. Beraz, horrek gure eraikuntzan eragin lazgarria izango luke. Gainera, atal honetan bi galdera oso garrantzitsu bota ditu:
• Alde batetik: norena da ikasteko erabakia? Argi dago, ikaslearen erabakia dela hori, nahiz eta batzuetan nahi gabe ikasten dugun. Inor ez da gai beste bati ikastera behartzea, beharbada memorizatzera bai, baina ikastea askoz prozesu sakonagoa eta pertsonalagoa da.
• Beste alde batetik: nola lortu ezagutzen ez duguna ikasteko gogoak piztea? Hori oso galdera sakona da, eta ez dut nire burua hori egokiro erantzuteko gai ikusten. Bain argi dago, motibazioa bezalako elementuek horretan oso eragin handia dutela.

• Ikaskuntzaren linealtasunetik kaosera. Izan ere, kaosa etorkizunera moldatzeko modua izan daiteke, horrelakoa baita bizitza.

• Irtenbidea kulturala da. Nahiz eta teknologia berriak agertu, oraindik eskolak ez du bere metodologia moldatu eta hori ez litzateke onartu behar, izan ere medikuntzan onartzen ez bada zergatik hezkuntzan bai? Hala ere, batzuetan eskolek badituzte teknologia horiek, baina ez dituzte erabiltzen. Erostea erabiltzea baino errazagoa baita. Horiek praktikan jartzea garrantzitsua bada ere, gobernuak askotan ez du horretarako diru-laguntzarik ematen. Beraz, hori kontuan hartzeko puntua da, izan ere eskola eta errealitatea bateratzeko ezinbestekoa da.

• Frogatu, erratu eta hasi berriro. Horretarako beharrezkoa da barne motibazioa bilatzea eta bakoitzak du horren giltza.

Oso aurkezpen aberasgarria iruditu zait eta hausnarketa bultzatzeko paregabea. Gainera, nahiz eta irakasleak bere lana txarto baloratu duen arren, izugarri gustatu zait. 

2014ko abenduaren 12a

Gaurko saioan Dokumentatzaile moduan aritu direnak egin dituzte aurkezpenak.

Lehenengo taldeko Dokumentatzaileak nire taldearen behaketa egitea egokitu zitzaiena izan da. Lanaren bidearen jarraipena egin dutela esan dute, baina nire ustez hori ez da zuzena, behintzat nire taldearen kasuan. Gainera, hezkuntza metodologia ezberdinei eta haien sites-ari buruz baino ez dute hitz egin. Lehenengo gaiari ez diot zerikusi handirik ikusi landu "beharreko" gaiarekin, baina nahiko interesgarria da hezkuntzan aritzeko era batzuk daudela jakitea. Sites-a nahiko txukun eta ulerterraza dutela ikusi dut eta hau kontuan hartu beharrekoa da, tresna horrekin ibilitako lehen aldia izan baita. Hala ere, esan beharra dut, orokorrean Dokumentatzaileen lana zein den ez dut ulertu. 

Bigarren Dokumentatzaile taldeak euren lanaren nondik-norakoa azaldu du eta ikusi dudan legez, zailtasun ugari izan dituzte. Beharbada lana zailegia egin zaigulako, baina denek izan dugu zailtasun nahikotxo. Ez gaude ohituta horrela lan egitera eta hori islatuta geratu da. Gainera, behatu beharreko taldeei elkarrizketak egin dizkiete eta hori positibo ikusi dut lan-prozesuaren jarraipen modukoa delako. Azkenik, landutako gaia, nire ustez IKT-ekin harreman handiago du eta IKASYS aipatu dute. Sistema hori nahiko interesgarria iruditu zait eta euskal testuinguruan kokatua egotea positibo iruditu zait.

Azkenik, hirugarren Dokumentatzaile taldeak behatutako taldeek egindako lanaren hausnarketa egin du. Egia esanda, Dokumentatzaileen lanaren helburua hori zela uste nuen, beraz espero nuena bete dutela esan daiteke, baina oraindik ez nago oso ziur. Gainera, positibotzat hartu dut behaketa nola egin duten azaldu izana, horretarako aukezpenetan entzuleek zuten jarrera ere aztertu baitute. 

Klasea aberasgarria izan dela esango nuke, gainera, ez zait hain astuna egin. Suposatzen dut talde gutxiagok hitz egin dutelako izan delako eta gainera, aurkezpenak ez dira oso teorikoak izan. Proiektu hau berregin egingo banu, saioak horrelakoak izan litezen lan egingo nuke.

2014ko azaroaren 27a

Gaurko saioan zazpi talderen aurkezpena ikusi dugu, baina apunteak ikusiz gero konturatuko zarete aspergarriegia egin zaidala. Hala ere, saio hau gehiago gustatu zait aurkezpenak azkarragoak izan direlako eta ez da informazio gehiegirik egon.

Lehenengo taldeak konpetentzia digitalari buruz hitz egin du. Gaur egungo gizartean bizita gure ingurutik informazio gehiegi jasotzen dugula aipatu dute, horrekin guztiz ados nago. Izan ere, egunean hamarnaka iragarki ikusten ditugu, horietako asko gainera nahi gabe izaten da, edota telebista eta Interneten ibiltzen garenean denbora osoan heltzen zaigu informazio asko. Haiek IKT-ak horren aurka joateko proposatu dituzte, egia esanda izan daiteke horiektatik baitator jasotzen dugun informazio gehiena eta beraz, IKT-ak ondo kudeatuz gero informazioa kudeatzen ikasiko genuke. Horegatik, eta beste hainbat arrazoirengatik, da garrantzitsua IKT-ak eskolan txertatzea eta horien erabilera egokia sustatzea.

Hirugarren taldeak, Eskola 2.0 proiektuari buruz hitz egin du. Izen hori gehiagotan entzun izan dut, orain dela denbora apur bat martxan jarritako proiektua izan baitzen. Aproposa iruditzen zait horrelako metodologien erabilera, baina askotan esan dudan legez are beharrezkoagoa da irakasleen formakunta egokia IKT-ei etekina atera ahal izateko. Gainera, baliabide egokiak eskolan izatea ere ezinbestekoa izango litzateke eta horrela, proiektu horrek arrakasta izango luke.

Azkenik, bosgarren taldearen  txanda etorri da, TIC-TAC Praktika onak gaia jorratu dute. Horizonte txostena eta Waldorf metodologiadun ikastetxea aztertu dituzte. Azken hori, IKT-ak bigarren hezkuntzara edo batxillergora arte erabiltzen ez dituen metodologia da. Metodologia horren jarraitzaileen ustez, sormana, komunikazioa eta harremana murrizten dituzte. Aurkezpena bukatutakoan, hausnartzeko edo eztabaidarako galdera bat bota dute: IKT-ak bai ala ez? Egia esanda, galdera nola aurkeztu duten ez zait bat ere ez egokia iruditu gure iritzia erosteko argazki oso errepresentatiboa jarri baitute. Horretan IKT-en "alde onak eta txarrak" agertzen ziren, baina oso mugan zeuden egoerak jarriz. Nire ustez, IKT-ek berez ez dute aipatutako alde txar horiek eragiten baizik eta IKT-en erabilera txarrak edo ezjakiteak. Horregatik iruditzen zait garrantzitsua horiek eskolan txertatzea, ikasleei horien inguruko kritikotasuna irakasteko.

Saio hau, dinamikoagoa izan denez nahiko hobeto eraman dut. Izan ere aurkezpenak askoz laburragoak ziren eta amaierako hausnarketa nahiko ona izan da, nahiz eta haren planteamendua egokia ez iruditu.

Gure aurkezpena

Gaur gure aurkezpena egin dugu eta horretarako, Powtoon plataforma erabili dugu. Esteka honetan klikatuz gero aurkituko duzue: http://www.powtoon.com/show/coqKHMfxGqZ/05-facts/#/

Esan bezala, Powtoon plataforma erabili dugu eta oso plataforma erabil-erraza eta erosoa dela uste dugu. Gainera, audioa ere txertatu diogunez, horretarako programa bereziak erabili ditugu, bi zehazki: Audacity, audioetan aldaketak egiteko, eta mp4-an bihurtzeko online programa bat.

Programa hauek guztiak guztiz doainekoak dira eta oso errazak, izan ere oso intuitiboak dira. Modu honetan, erakutsi nahi izan dugu eskoletan edozein gaiko aurkezpenak egiteko erabil daitezkeela plataforma ezberdinak, eta ez betiko PowerPoint-ak. Gainera, umeentzat dibertigarriagoak dira horrelako aurkezpenak.

Egia da nahiko errepikakorra izan dela gaurko saioa, izan ere ia aurkezpen guztiak Powtoon-arekin egin ditugu, baina gurea behintzat audioa zuen eta beraz azalpen gehiago. 

Hala ere, espero dut gustatu izana!

2014ko azaroaren 27a, apunteak

Hurrengo hauek gaurko teoria klasean hartutako apunteak izan dira:

1. TESTUA: “De TIC a TAC, el difícil tránsito de una vocal”

Sintesia:

Aztertutako artikulu honek, ikerketa ezberdinetatik lortutako hainbat ebidentzien inguruan eztabaidatu eta argudiatzen du. Bertan, garrantzia hartzen du  hezkuntza sistemak izan ditzakeen zailtasunak. Izan ere, informazio eta komunikazio teknologiak (TIC), ikasketa eta ezagutza teknologiak (TAC) bihurtu nahi dituzte. Azkeneko prozesua zaildu egiten da ikasgelak betetzen dituzten ikasleek teknologia eran jaioak direlako, hau da, teknologiak erraztasunez erabiltzeko gai dira. Beraz, TIC-etatik TAC-etara pasatzeko ezinbestekoa da irakasleen oinarrizko formakuntza goitik behera eraldatzea.

Bost hitz gakoak:

Bi galdera:

1. Zure ustez TIC-etatik TAC-etara pasatzea, prozesu ezinbestekoa da etorkizunari begira? Aurrerapauso bat da metodologiari dagokionez?
2. Gaur egungo egoera eta daukagun pentsamendua ikusita, irakaslearia prestatuta ikusten duzu TAC-ak erabiltzen hasteko? Zergatik? Zer aldaketa egingo zenituzke?

Laburpena:

Gaur egun TIC-ak pil-pilean egondako gaia izan da, izan ere gobernuak hezkuntzan horiek bultzatzen saiatzen ari dira. TIC-etatik Tac-etara igarotzea da hain zuzen ere helburua, komunikazio eta informazio tresnak ikaskuntzarako prestatzea eta erabiltzea.

Hala ere, testuinguruak hau guztiz zailtzen du. Gizartearen (orokorrean) pentsamenduak dago. Honen arabera, irakasleak ezagutzen transmisoreak dira, dena jakin behar dute gero ikasleei irakatsi ahal izateko eta ikas-irakaste prozesua norabide bakarrekoa dela pentsatzen da, hau da ikasleak dira ikasten dutenak eta irakasleak berriz, irakasten dutenak. Baina, irakasleek ezin dute ikasi prozesuan zehar? Eta ikasleek? Hau ere kontuan hartzeko puntua da, izan ere gaur egungo ikasleak askotan irakasleak baino adituagoak dira teknologia berrietan, horietan murgilduta bizi baitira. Hau hezkuntzari buruz daukagun kontzepzio tradizionalak sortua izaten da.

Orokorrean, nahiz eta emaitzak oso ziurrak ez izan, (zabalegiak izateagatik, ikerketarik ez egoteagatik…), TIC-ek hezkuntzari onurak ekarri dizkiote hezkuntzari: ikasleen edukien barnerapenean laguntzen dute, ikaskuntzarekiko jarrera positiboagoa dute, parte-hartzeko gaitasunaren hobekuntza izaten dute, etab. Baina oraindik bide luzea dago TIC-en erabilera orokortzen denera arte, eta gainera, hurrengo pausorik garrantzitsuena gertatzeko (TIC-etatik TAC-etara pasatzea, hain zuzen ere) aldaketa sakona beharrezkoa da. Alde batetik, umeen parte hartzea eta autoria kotuan hartu beharko lirateke klasean, eta besteei ezagutza aportatu diezaiekeen ente moduan hartu beharko genituzke. Beste alde batetik, irakasleek IKT-ei buruzko formakuntza beharko lukete, hauek era egokian (eta ez ezagutzen transmisore huts moduan) erabil ditzaten eta azkenik, hezkuntza sistema berrikustea ere garrantzitsua izango litzateke, hori baita klasean gertatzen denaren oinarria edo ardatza.Gaur egun TIC-ak pil-pilean egondako gaia izan da, izan ere gobernuak hezkuntzan horiek bultzatzen saiatzen ari dira. TIC-etatik Tac-etara igarotzea da hain zuzen ere helburua, komunikazio eta informazio tresnak ikaskuntzarako prestatzea eta erabiltzea.

http://www.imagui.com/a/dibujo-sobre-informatica-irepGKko9 

Hala ere, testuinguruak hau guztiz zailtzen du. Gizartearen (orokorrean) pentsamenduak dago. Honen arabera, irakasleak ezagutzen transmisoreak dira, dena jakin behar dute gero ikasleei irakatsi ahal izateko eta ikas-irakaste prozesua norabide bakarrekoa dela pentsatzen da, hau da ikasleak dira ikasten dutenak eta irakasleak berriz, irakasten dutenak. Baina, irakasleek ezin dute ikasi prozesuan zehar? Eta ikasleek? Hau ere kontuan hartzeko puntua da, izan ere gaur egungo ikasleak askotan irakasleak baino adituagoak dira teknologia berrietan, horietan murgilduta bizi baitira. Hori hezkuntzari buruz daukagun kontzepzio tradizionalak sortua izaten da.

Orokorrean, nahiz eta emaitzak oso ziurrak ez izan, (zabalegiak izateagatik, ikerketarik ez egoteagatik…), TIC-ek hezkuntzari onurak ekarri dizkiote hezkuntzari: ikasleen edukien barnerapenean laguntzen dute, ikaskuntzarekiko jarrera positiboagoa dute, parte-hartzeko gaitasunaren hobekuntza izaten dute, etab. Baina oraindik bide luzea dago TIC-en erabilera orokortzen denera arte, eta gainera, hurrengo pausorik garrantzitsuena gertatzeko (TIC-etatik TAC-etara pasatzea, hain zuzen ere) aldaketa sakona beharrezkoa da. Alde batetik, umeen parte hartzea eta autoria kotuan hartu beharko lirateke klasean, eta besteei ezagutza aportatu diezaiekeen ente moduan hartu beharko genituzke. Beste alde batetik, irakasleek IKT-ei buruzko formakuntza beharko lukete, hauek era egokian (eta ez ezagutzen transmisore huts moduan) erabil ditzaten eta azkenik, hezkuntza sistema berrikustea ere garrantzitsua izango litzateke, hori baita klasean gertatzen denaren oinarria edo ardatza.

2014ko azaroaren 20a

Gaurko klasean hainbat aurkezpen gehiago egin dira, eta ondokoa da neuk egindako hausnarketa:

Lehenengo taldeak gaur egungo gizarteari buruz hitz egin du, pantaila-anitzeko gizartea hain zuzen ere. IKT-ak ezinbestekoak dira gizarte horretan, baina nahiko berria denez aurreko hamarkadak oraindik ez daude guztiz sartuta kontu horretan. Hau da, gurasoek oraindik ez dituzte oso ondo kontrolatzen IKT-ak, baina haien seme-alabek, aldiz bai. Hori arriskutsua izan daiteke eta beraz, kontrolatu beharra dago. Nire ustez, hau gero eta gutxiagotan gertatzen da, izan ere orain seme-alabak izaten ari dituztenek jada teknologiaz inguratuta bizi izan dira eta badakite erabiltzen, beraz haien seme-alabei erakutsi ahalko dizkiete. Hala ere, eskolaren zeregina jarraituko du izaten, nire iritziz, guztion alfabetatze digitala bermatzea.

Hurrengo taldeak, bigarrenak, IKT-ek eskolan zer nolako eragina duten aztertu dute. Gizarte aldakor honetan, eskolak horrekin aldatu beharko litzatekeen erakundea da eta horretarako klaseetan hainbat tresna eta aplikazio sar litzake. Internet adibidez, oso baliabide eraginkorra izan daiteke era egokian erabiliz gero, aukera ugari eskaintzen baitizkigu. Gainera, metodologia ere aldatu beharko luke eta ikaslearen ezagutza eta azken batean, ikaslea bera, kontuan hartu beharko litzateke euren hezkuntzaren jabe izan litezen. Horrekin ados nago, izan ere hezkuntzan garrantzitsuena ez da irakaslea, baizik eta ikaslea eta hori kontuan hartu beharrezko oso gai garrantzitsua da. 

Hirugarren taldeak, bere aldetik, hezkuntzaren historia hurbilean egondako lege eta txosten asko aztertu dituzte. Gai hau oso errepikakorra egiten zait, pasa den urtean Irakasle Funtzioa irakasgaia jorratu baikenuen, baina haiek IKT-en ikuspegitik begiratu dute. Txosten horietan, irakasleek eta ikasleek IKT-en inguruan izan beharko lituzketen gaitasunak edo trebeziak aipatzen dira, nire ustez praktikan hori ez da lortzen. Izan ere, aurreko beste hausnarketa batzuetan aipatu dudan moduan, irakasleak oraindik ez dute formakuntza egokia jaso gai honen inguruan eta beraz, ezinezkoa da ikasleek ere IKT-etan oinarritutako hezkuntza egokia jasotzea.

Laugarren taldeak Web 2.0-ri buruz hitz egin du eta nahiko gai interesgarria iruditu zait. Egia da teknologiak etengabeko eraberritzea bizitzen ari duela eta hori apurka-apurka eskolan sartzen doala. Eskolarako erabilgarriak izan daitekeen plataforma, aplikazio, tresna, etab. asko daude baina horik kontu handiz erabili beharko lirateke oso arriskutsuak izan baitaitezke. Gainera, haur txikiekin lan eginda Internet bezalako tresnekin arreta handiz ibili beharko litzateke eskola eta ikasle bera, kontrolatzen oso zailak baitira.

Laugarren taldeak ere Eskola 2.0 gaia jorratu du. Haiek aipatutakoari jarraituz klasean ordenagailuak izatea ez da nahikoa, horien erabilera egokia eta aberasgarria bermatu behar baita. Horretarako, hainbat baliabide aurki ditzakegu sarean, IKT-en baliabide egokia bermatuko duten baliabideak alegia. Ikasleak hausnartzen, parte hartzen eta garatzen lagundu behar diete tresna hauek, baina irakasleak horrelako klase bat antolatzeko eta eramateko gai al dira? Oraindik ez nago oso ziur.

Hurrengo taldeak, hau da bosgarren taldeak Web 2.0-ri buruz hitz egin du, hori ere gehiagotan entzun izan dut. Batez ere, Internet-en inguruan hitz egin dute eta ikasleak horretan segurtasun osoz nabigatzeko beharra azpimarratu dute. 

Sigarren taldeak, berriz ere, konpetentzia digitalari buruz hitz egin digu. Teknologia berriak gure gizartea markatu egin dute, horiek dira aurreko belaunaldiengandik bereizten gaituen faktoreetariko bat eta eskolan horren islada egon beharko litzateke. Horretarako, aurretik askotan aipatu dudan moduan, irakasleek baliabiade eta formakuntza egokiak izatea bermatu egin beharko litzateke.

Amaitzeko, zazpigarren taldearen aurkezpena etorri da. eta goian aipatutako gai beraz hitz egin dute. Eskola XIX. mendeko ezaugarrietara moldatu beharko litzatekeela eta eskola tradizionala alde batera utzi. Horretarako guztiz beharrezkoa egiten da IKT-en erabilera.

Saio hau oso errepikakorra egin zait, taldeek landutako gaiak ia berberak izan baitira. Beraz, azkenean oso astuna izan da. Azkenik, esan nahiko nuke klasearen portaera ez dela egokiena izan. Errespetu falta izugarria egin diegu bai gure taldekideei, baita irakasleari ere gure ez etortzearekin, isiltasun faltagatik, etab. Egia da hainbeste aurkezpen egun bakar batean egitea oso astuna egiten zaigula, baina horrek ez du esan nahi edozein gauza egin dezakegunik. Beraz, lotsagarria iruditu zait gaur egin duguna.

2014ko azaroaren 20a, apunteak

Hauek azaroaren 20ko klasean hartutako apunteak dira:

2014ko azaroaren 13a

Saio honetan Ikaskuntza Gurpileko lehenengo taldeen aurkezpenak egin dira. Bost talde egon dira, eta hau izango da egun honen inguruko hausnarketa:

Lehenengo taldeak esandakoarekin ados nago, izan ere gaur egun IKT-ek izugarrizko aurrerapena bizi izan dute baina eskola ez da horren islada izan. Hau da, ez du jakin hori aprobetxatzen eta horren analfabetatze digitala ekarri du. Beraz, beharrezkoa ikusten dut irakasleek teknologia egokiro erabiltzen jakitea, ikasleei irakasten jakin dezaten.

https://www.andaluciacompromisodigital.org/blog/tag/tic/

Bigarren taldeak, IKT-en alde txarrez hitz egin dut eta honekin ere guztiz ados nago. Izan ere, IKT-ak erabiltzeko beharrezkoa da formakuntza egokia izatea, bestela ez da hezkuntza egokirik gertatuko. Gure esku dago irakaste-prozesuan IKT-ak txertatzea, baina era aberasgarri batean.

Hirugarren taldeak, ere IKT-en alde txarrak jorratu ditu baina eskola horiek ezabatzeko ardatza dela esanez. IKT-ek bizitza errazagoa egiten digutela uste dugu, baina horrek gure garapenean eragin handia du eta ez beti ona izaten. Izan ere, bide laburrena hartzen saiatzen gara beti eta bidean egin beharreko lan guztia alde batera uzten dugu. Horregatik, beharrezkoa ikusten dut, aurretik aipatu dudan legez IKT-ak egokitasunez erabiltzen jakitea eta are gehiago, ikasleei horiek nola erabili beharko liratekeen erakustea. Haiek izango baitira etorkizuneko gizartearen biztanle.

http://es.slideshare.net/edgarfresco/tics-para-la-educacin 

Laugarren taldeak, gaur egungo gizartea aztertu egin du Bauman bezalako filosofoen eskutik. Haiek esandakoarekin guztiz ados nago, izan ere XXI. mendea teknologiaz beteta dago eta beharrezkoa da hori kudeatzen, antolatzen, etab. egiten jakitea, hori da gaur egungo kulturara moldatzeko erarik egokiena.  Hala ere, horrek alde txarrak ere ekarri ditu, hala nola gobernuak hiritarren beharrak asetu ezina eta gizakien kondizio indibiduala gailentzea. Baina, horiek konpontzeko eskolak erabil litezke irakasleen formakuntza egokia ahalbidetuz, XXI. mendeko ikasleei mende horretako tresnak eta metodologiak erabiliz irakats diezaien.

Azken taldeak, hau da bosgarren taldeak, informazioaren gizarteaz eta ikaskntza dialogikoei buruz hitz egin dute. Hori pasa den urtean landutako gaia izan zen, Ramon Flecharen lana. Egia da hezkuntzan aritzen garen askotan ez dugula kontuan hartzen ikerketek esaten dutena eta hori aldatu beharreko kontua izan beharko litzateke, izan ere hezkuntza gizartearentzat guztiz garrantzitsua da. Horrek etorkizuneko gizartea nolakoa izango den baldintzatuko baitu. Beraz, autore horrek ikerlarien laguntzan oinarritutako berrikuntza proposatzen du. Nire ustez, proiektu interesgarria izango litzateke eta arrakasta izateko probabilitate handiekin.

Aurkezpenak nahiko ondo egon dira, baina egia da astunegia egin zaidala hainbeste informazio egun bakar batean barneratzea. Nire ustez, komenigarriagoa izango litzateke aurkezpen gutxiago egitea saio bakoitzean.

2014ko azaroaren 6a

Aste hau Modulu Astea izan denez ez dugu klaserik izan, III. Modulu Lana egiten ibili baikara. Beraz, aste honetako hausnarketarik ez da egongo.

http://discovercreation.org/blog/2012/03/01/life-is-too-busy/ 

2014ko urriaren 30a

Gaurko klasean ere, IKT-ak hezkuntzan zer nolako eragina izan dezaketen eta hauek nola landu ahalko genituzkeen eskolan landu izan dugu. Izan ere, honekin IKT-ekin dugun pentsatzeko era guztiz aldatuko zaigu.

Hasteko Maria Acaso-ren bideo bat jarri digu irakasleak. Honetan hezkuntzaren ikusmoldea edo izateko era aldatzeko zenbait metodologia adibide adierazten ziren.  Esaterako, irakasleak bere botere bakarraren ideia alde batera utzi eta demokratizazioa gertatzea ahalbidetu beharko luke; gainera, lana hausnartzen den bitartean egin beharko litzateke, horrela ateratzen baitzaio benetako etekina eta barnerapena hobeto gertatzen baita; espazio eta egutegi zurrunekin amaitu beharko litzateke; honekin batera, liburuak eduki osagarria emateko erabili beharko lirateke eta proiektuetan oinarritutako metodologia jarraitu beharko liekete eskolek arte modernoari, argazkigintzari, etab.-ri garrantzia emanez.

Nire ustez, argi dago hezkuntzak aldaketa behar duela gaur egungo gizartera moldatu ahal izateko. Baina gainera, eskola ez da aldatu behar den bakarra. Hezkuntzaz kanpo dauden besteek ere euren ikuspegia aldatu beharko lukete izan ere eskolari betebehar gehiegi ezartzen zaizkio eta ez dago hauek betetzeko baliabide nahikorik. IKT-ak beharrezkoak zaizkigun baliabide horiek izan daitezke, baina horretarako beharrezkoa da baliabide elektronikoak egokiak izatea eta irakasleek beharrezko prestakuntza izatea.

IKT-ak, eskola aireberritzeko aitzakia

Sintesia:

Gaur egungo gizarteak definizio asko ditu ezaugarri ugari dituelako baina argi dagoena da teknologiak askoz gehiago erabiltzen direla. Umeak hauekin jaio, hezi eta bizi dira baina helduak honetan berriak direnez hezkuntzan honekin arazoak egoten dira. Eskolak gizartearen ezaugarriei hobeto egokitzea eta alfabetatze digitala bermatu beharko lituzke, eten digitala (IKTak erabiltzen dituztenen eta hauek erabiltzeko aukerarik ez dituztenen arteko aldea) saihestu eta inklusio digitala bultzatzen dutelarik. Horretarako beharrezkoa da hezkuntza eredua berriztatzea eta honetan IKTak sartzea (aktibotasuna, talde-lana, diziplinartekotasuna... bultzatzeko, motibatzeko eta eskolaz kanpoko errealitatearekin lotzeko). Aipatutakoa lortu ahal izateko Web 2.0 proiektuak hainbat tresna eskaintzen ditu, besteen artean bideo-jokoak edo joko hezitzaileak, blogak, etab.

Hausnarketa:

Egungo gizarteak ezaugarri asko ditu (materialista, globalizatua, informazioarena, etab.) baina, beharrezkoa al da ezaugarri bakar bat azpimarratzea? Nire ustez, gizarteak ezaugarri hauek guztiak betetzen ditu eta bata ez da bestea baino garrantzitsuagoa edota azpimarragarriagoa. Beraz, guztiak kontuan hartu beharko liratekeela uste dut.

Hala ere, IKT gaiarekin hasiz, argi dago eskolak ez dituela erabiltzen gizartean dauden tresna guztiak, batzuetan ez ditu ezta erabiltzen ere. Horregatik, testuinguru eskolarra uhartetzat hartua dago, gizartea, bitartean, itsasoa denean. Beharrezkoa ikusten dut IKT-ak klasean sartzea, gaur egungo gizartera moldatu behar baitira umeak eta horretarako, guztiz ezinbestekoa da kanpoko bizitzan edonon aurki ditzakegun pantailak, tresnak, aplikazioak, ... erabiltzen jakitea. Gainera, oso probetxagarria izan daiteke haientzat, gauza berezi edo berri baten moduan ikusten baitute eta honek motibazioan laguntzen baitu. Hala ere, IKT-ak gelan txertatzean kritikotasuna izan behar dugu, bakoitza bere momentuan erabiltzea beharrezkoa baita.

Kasu batzuetan ikasleek ez dute errekurtsorik etxean ordenagailua izateko, edota herrian ez dago honetarako prestatuta dagoen lekurik, eta kasu hauetan ikasleek teknologia berriak erabiltzeko ezintasuna izaten dute. Honen eraginez eten edo zulo digitala deitzen zaio eta IKT-ak erabiltzen dituztenen eta horiek erabiltzeko aukerarik ez dutenen arteko aldea da. Arrazoiak askotarikoak izan daitezke: ekonomikoak, pertsona nagusien kasuan zailegia egiten zaiela, eskolak ez eskatzea IKT-ak erabiltzen, etab.

Eskola publikoetan Eusko Jaurlaritzak finantziatutako proiektua dago martxan, Eskola 2.0 hain zuzen ere. Honen bitartez eskolan IKT-en erabilera bultzatu nahi da, baina irakasleok ba al dugu hau aurrera eramateko prestakuntza nahikorik? Instalazioak egokiak al dira umeen erabileretarako? Askotan sistema operatiboarekin arazoak izaten dituzte proiektu honen barnean dauden ikasleek eta Wifi-ak ere arazoak sor ditzake (ordenagailu gehiegi konektatuta badaude oso geldo doa). Beraz, honelako proiektua martxan jarri aurretik, kontu hauek guztiak ondo antolatuta egon beharko lirateke, ikasleek IKT-ekin bizi izandako esperientzia aberasgarria izan dadin.

Hauexek dira hautatutako bost hitz-gakoak:

 

 

Azken batean, hezkuntza gizartean dauden teknologia eta aurrerapenak bere metodologian txertatu beharko lituzke. Betiere kriterioarekin. Informazioaren gizartean bizi gara eta horretaz ahalbidetuz hezkuntzan ikasleen ezagutza eraiki beharko lirateke. Horretara dator aukeratutako argazkia, izan ere eguneroko bizitzan teknologiak ditugu oinarri eta hori eskolan ere isladatu beharko litzateke. Ezagutza sortzeko oinarrian edo sustraietan IKT-ak erabiliz.

 

Testua irakurri ostean honako bi galdera hauek etorri zitzaizkidan burura:

• Nola hezi daitezke IKTetan berriak diren irakasleak teknologia berriak klasean erabil ditzaten?
• IKT-ek alde onak baino ez dituzte? Justifikatu erantzuna.